Geschreven door: Judith
Het is weer tijd voor een zwangerschapsupdate. De tijd vliegt, want ik ben nu alweer meer dan vijftien weken zwanger!
Tot nu toe maak ik eigenlijk een vlekkeloze zwangerschap mee. Als het zo blijft, heb ik absoluut niets te klagen. Ik voel me prima, heb geen last meer van misselijkheid en ben ook niet overdreven moe. Je leest wel eens over vrouwen die negen maanden ellende meemaken; dat is bij mij dus totaal niet aan de orde. Kennelijk floreer ik bij een hoog oestrogeengehalte! Toen mijn hormoonspiegel tijdens de borstkanker naar bijna nul was teruggebracht, voelde ik me waardeloos, terwijl ik nu de hele wereld lijk aan te kunnen.
De uitslag van de combinatietest heb ik al een tijdje binnen. Hiermee wordt berekend hoe hoog de kans is op een baby met het syndroom van Down. Bij de gemiddelde 34-jarige vrouw is die kans 1:310. We waren dus heel blij met mijn uitslag van 1:5000! Verder prenataal onderzoek (vruchtwaterpunctie, vlokkentest) laten we aan ons voorbijgaan, al is het alleen maar omdat het ook de kans op een miskraam verhoogt.
Ik heb ook al een aardig buikje, zoals te zien is op de foto hiernaast. Ik kan alleen nog heupbroeken aan, die dus onder mijn buik sluiten, maar ook dat zal niet lang meer duren. Binnenkort zal er ik dus echt op uit moeten voor positiekleding! Sinds het begin van mijn zwangerschap ben ik al vijf kilo aangekomen. Dat is wel wat meer dan gemiddeld... Het heeft er ook mee te maken dat ik voordien behoorlijk slank was. Dunne vrouwen schijnen aan het begin meer aan te komen, omdat ze een reserve moeten kweken om de zwangerschap goed te kunnen doorstaan.
Vanochtend weer op controle geweest in het ziekenhuis. Daar valt weinig over te vertellen, want van mijn kant waren er geen vragen en van hun kant (ik zag eerst een co-assistent en daarna een echte gynaecoloog) geen opmerkingen, omdat alles er goed uitzag. Wel nog even een snelle echo gehad, dit keer met een iets minder geavanceerde machine, de Opel Kadett onder de echo-apparaten, zoals de gynaecoloog het noemde. Ons kindje-in-spe was er weer mooi op te zien, was druk met zijn/haar armpjes aan het zwaaien. Er zou een klein kansje zijn om er nu al achter te komen of het een jongetje of een meisje was, maar aangezien Nummer Drie rechtop in de baarmoeder zat, dus op zijn kont, was dat nu niet te bepalen. Hopelijk bij de 20-weken-echo wel, want we zijn toch wel razend benieuwd!
Relaxed onderuit in de baarmoeder bij 15 weken, nu ongeveer 11 cm lang
Geen opmerkingen:
Een reactie posten