Geschreven door: Judith
Vandaag moest ik voor controle naar mijn oncoloog in het LUMC. Er viel echter weinig te controleren, want de jaarlijkse mammografie is dit jaar niet doorgegaan vanwege mijn prille zwangerschap. Niet dat ik daar rouwig om was, want ik haat de mammo meer dan welke andere controle ook.
Toch wilde de oncoloog me even zien. Hij was behoorlijk verbijsterd dat het zo snel al raak was. Per slot van rekening ben ik half mei pas weer gaan menstrueren (en volgens de gynaecoloog is de kans groot dat dat nog geen echte menstruatie is geweest, maar een soort van voorbloeding, omdat de daaropvolgende keer al na 24 dagen was). Hij nam een vaderlijke houding aan ten opzichte van mijn zwangerschap en drukte me op het hart om vooral genoeg te eten en te rusten. En uit te slapen, want dat zou er volgens hem niet meer van komen met een baby... Dat zullen we nog wel eens zien!
De oncoloog wil me begin maart nog een keer zien, maar verder laat hij me met rust tijdens mijn zwangerschap. Ik hoef dus geen bloed te laten afnemen (althans, niet voor oncologische doeleinden) en geen echo van mijn borsten te laten maken, tenzij ik klachten heb. Ik moet zelf mijn borsten dus goed in de gaten houden tijdens mijn zwangerschap. Dat zal nog niet zo gemakkelijk gaan, aangezien mijn borsten nu al onherkenbaar veranderd zijn. Ze zijn al een cup groter en veel steviger geworden. Hij heeft zelf nog even een handmatige controle van borsten, oksels (lymfeklieren) en lever gedaan en dat was het dan.
Ik zei tegen hem dat ik er, ondanks dat ik weet dat het veel te vroeg is om daar uitspraken over te doen, van uitga dat ik genezen ben. Dat leek hem ook het goede uitgangspunt. Binnen tien minuten stonden we weer buiten. Heerlijk, vijf oncologieafdelingvrije maanden voor de boeg!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten