18 weken

Geschreven door: Judith

Zo, het is wel weer eventjes tijd voor een update.
De laatste tijd is het er niet echt van gekomen. Ik heb er gewoon geen fut voor gehad. Drie weken geleden schreef ik nog dat ik niet overdreven moe was, maar dat kan ik nu echt niet meer met droge ogen beweren. Een baby maken kost veel energie!

Daarbij helpt het niet dat het op het werk nog steeds superdruk is. Mijn werk wordt gekenmerkt door periodes van hollen dan wel stilstaan, en de periode voor kerst is traditioneel een periode van heel hard hollen. Het verschil met andere jaren is echter dat dit gewoonlijk vanaf begin november is en we nu vanaf september al in dit tempo bezig zijn. En ik werk nu natuurlijk weer fulltime, wat op zich prettig en nuttig is maar toch ook wel weer een overschakeling betekent.

Alles bij elkaar komt het erop neer dat ik naast werken en rusten eigenlijk nergens aan toe kom. Ik weet gewoon niet waar ik de energie vandaan moet halen. En eten natuurlijk, want dat doe ik nog steeds buitengewoon veel. Zo is twee keer per dag lunchen geen uitzondering. De weegschaal geeft inmiddels acht kilo meer aan dan voordat ik zwanger was. Waar gaat dit stoppen?

Naast de vermoeidheid heb ik eigenlijk nog steeds geen andere zwangerschapsgerelateerde klachten. Je leest en hoort vaak dat vrouwen overemotioneel zijn als ze zwanger zijn, maar daar merk ik zelf niets van. Ik zei vandaag nog grappend tegen Jaco: die vrouwen zijn gewoon niets gewend, ze moeten maar eens kunstmatig in de overgang worden gebracht, dan wil ik ze nog wel eens horen. Maar zonder gekheid, het is wel verbazend, aangezien ik normaalgesproken wel iemand ben van "himmelhoch jauchzend, zu Tode betrübt". Nu ik zwanger ben, ben ik gelijkmatiger dan ooit tevoren.

Ondertussen is mijn lichaam al behoorlijk aan het veranderen. Zo begint mijn buik nu echt een bol te worden. Dat is ook niet zo vreemd, want de baby zou nu al 20 cm lang moeten zijn.

Mijn buik begint uit te steken - De buik vanuit mijn perspectief: kan mijn voeten al niet meer zien.

Op mijn vorige logje, over positiekleding, heb ik heel veel reacties en tips gekregen. Waarvoor dank! Hopelijk hoef ik er geen gebruik van te maken, want ik krijg heel binnenkort een stapel positiekleding van mede-Amazone F. Als ik daarin pas, wat vrij waarschijnlijk is aangezien we ongeveer hetzelfde postuur hebben, hoef ik hopelijk zelf niet meer op zoek te gaan.

Het leuke is dat ik sinds deze week de baby ook voel bewegen! Kleine beweginkjes aan de binnenkant van mijn buik. Een heel vreemde gewaarwording! Natuurlijk heb ik me al eerder gerealiseerd dat er iets in mij aan het groeien is, maar zo wordt het toch wel heel echt allemaal. Jammergenoeg is het nog niet aan de buitenkant te voelen (en dat kan ook nog wel even duren) zodat Jaco er nog niet van kan meegenieten. Hoewel het dus allemaal steeds concreter wordt, kan ik me nog steeds niet goed voorstellen dat we half mei waarschijnlijk een baby hier in huis hebben...