Potentiële Energie

Geschreven door: Jaco Door een object hoger te tillen, krijgt het potentiële energie. Die energie kan dan vrijkomen wanneer het object weer naar beneden gaat. Je kunt je voorstellen dat de bewoner van een flat zonder lift, behoorlijk wat potentiële energie in zijn pand stopt: elke keer boodschappen, de krant, het eten in zijn buik: het raakt allemaal gevuld met energie. Ik heb afgelopen weekend ons bovenverdieping flink gevuld met potentiële energie. Door ons nieuwe bed, onze nieuwe kast, de commode van Nummer Drie en een dekenlade onder ons nieuwe bed naar boven te sjouwen, heb ik de hoeveelheid energie in onze slaapkamer en de kamer van Nummer Drie flink opgestuwd. In totaal 391,4 kg heb ik van de Ikea in Delft naar onze slaapkamer mogen vervoeren, maar het mag gezegd worden dat ik het stuk tussen Delft en ons huis heb afgelegd in de auto van mijn ouders. Ik heb het wel allemaal in de auto getild trouwens, 248,5 kg afgelopen vrijdag en 142,9 kg de vrijdag ervoor (maar daar heeft Judith bij geholpen). Vervolgens heb ik er in totaal vier dagen over gedaan om dat allemaal in elkaar te zetten, inclusief het verplaatsen van kleding en oude meubelstukken. Maar goed: het belangrijkste resultaat van deze energieopbouw is dat de kamer van Nummer Drie nu geheel en al is ontdaan van onze spullen, en dat wij nu onze kleren niet meer verspreid over verschillende kamers hebben liggen en hangen maar geconcentreerd in de grote slaapkamer van papa en mama.

Opruimen en herinrichten

Geschreven door: Judith

De afgelopen dagen druk bezig geweest met opruimen en herinrichten. Het lijkt erop dat de nesteldrang die bij een zwangerschap schijnt te horen, eindelijk een beetje begint toe te slaan. Dat werd ook wel tijd, want ik was de afgelopen tijd een beetje al te te relaxed op dat vlak. De toekomstige babykamer wordt op dit moment gebruikt als walk-in closet c.q. wasophangplek en er moest nog een hoop gebeuren om Nummer Drie daar een waardig plekje te kunnen geven.

Vrijdagavond zijn we met de auto van mijn schoonouders naar een woonwinkel gegaan om alvast wat inkopen te doen. Om de babykamer vrij te maken, moet allereerst onze eigen slaapkamer een herinrichting ondergaan. Om ruimte te maken voor kledingkasten moest ons bed verplaatst worden, en we hebben direct maar de gelegenheid te baat genomen om een nieuw bed (inclusief matras) te kopen.

Ook hebben we onze eerste grote babyaankoop gedaan: een commode. Die ga ik vooralsnog, totdat we kledingkasten voor onze slaapkamer hebben gekocht, gebruiken om mijn positiekleding in op te bergen. Hoewel ik niet tot het type vrouw behoor dat graag winkelt of buitensporig in kleding geïnteresseerd is, kom ik momenteel echt om in de kleren. Ik heb drie nagenoeg complete garderobes in de kast liggen: eentje in de maat die ik had voordat ik borstkanker kreeg en die ik nog steeds niet weg heb kunnen gooien (maar wat nu wel gaat gebeuren), eentje in de kleinere maat die ik de afgelopen paar jaar had en dan nu een steeds groter wordende collectie positiekleding.

Tijd dus om alles uit te zoeken. Niet bepaald het leukste klusje dat ik me kan bedenken...

Het begin van de grote herinrichting is dus begonnen! Gelukkig duurt het nog een tijdje voordat Nummer Drie geboren wordt, want we zijn nog lang niet klaar...

Positiekleding (II)

Geschreven door: Judith
Als je zwanger bent, pas je al snel niet meer in het grootste deel van je kleding. Hoewel ik af en toe nog wat oude t-shirts en longsleeves draag en me zelfs nog wel eens in een spijkerbroek pers die onder mijn buik sluit, voel ik me nu toch het prettigste in zwangerschapskleding.

Bij de stapel positiekleding die ik in december van mede-Amazone F. kreeg, zat ook deze bijna djellaba-achtige jurk van joggingpakstof. Helemaal uit één stuk gemaakt en met capuchon! Ik zal hem naar mijn werk niet aantrekken, maar hij zit heerlijk...

F., bedankt!

NY3

Geschreven door: Jaco

En natuurlijk heeft ook Nummer Drie meegenoten. Regelmatig liet ze haar aanwezigheid merken aan Judith, hoewel we er nog niet achter zijn of ze nou schopt als ze het naar haar zin heeft of juist niet. In het vliegtuig terug heb ik haar (eindelijk) ook voor het eerst aan de buitenkant kunnen voelen. Voor het geval dat Nummer Drie het naar haar zin had in New York (en daar gaan we vanuit), hebben we een tweetal stuks herinneringskledij voor haar gekocht. De eerste voor de zomer (zonder mouwtjes) en de tweede, een paar maatjes groter voor in de winter. Roze natuurlijk, we konden het niet laten :)

21 weken en 3 dagen

Geschreven door: Judith

Zo, ik ben sinds vorige week over de helft met de zwangerschap! Nog 132 dagen te gaan...Het gaat allemaal nog steeds behoorlijk vlekkeloos dus heel veel heb ik niet te melden.

Ondertussen ben ik negen kilo aangekomen. Vier weken geleden stond de teller nog op acht, dus de gewichtstoename lijkt iets minder snel te gaan dan in de eerste maanden. Gelukkig maar, want het is echt voornamelijk vet wat erbij gekomen is en geen baby, want Nummer Drie weegt nog maar zo'n 440 gram. Wel is ze al een dikke 28 cm lang! Een heel bizar idee.

Hoewel ik weinig klachten heb, merk ik het natuurlijk wel dat ik een baby met me meezeul. In New York was het erg vermoeiend om de hele dag rond te lopen. Ik moest er echt voor zorgen dat ik minstens elke anderhalf tot twee uur even kon zitten. En dan nog deden mijn voeten en benen snel pijn en manifesteerde zich af en toe een lage rugpijn. En aanzienlijk minder puf dan voorheen.

's Avonds was de koek altijd echt op, zeker omdat we vanwege de jetlag 's ochtends vaak vroeg wakker waren. We hebben dan ook niet van het New Yorkse nachtleven kunnen profiteren. Maar goed, aangezien dit ook mijn eerste vakantie sinds mensenheugenis was dat ik geen alcohol kon drinken, maakte dat niet zo heel veel uit. En het was wel heel bijzonder om er rond te lopen in de wetenschap dat er overal een minimensje met ons meeging...

In New York heb ik een positie-winterjas gekocht, een felrood exemplaar (klik op de foto voor grotere versie). Spotgoedkoop met die lage dollar! Mijn eigen winterjas kan niet echt goed meer dicht en we hebben nog minstens twee wintermaanden te gaan. Als ik de nieuwe jas draag, schijnt het al goed te zien dat ik zwanger was, want in de metro stond er iemand voor mij op! De eerste keer dat ik op die manier profijt trek van mijn zwangerschap.

Ook nog wat andere positiekleding gekocht: twee nette broeken voor op mijn werk, een trui en een topje (zie buikfoto). De keuze was werkelijk overweldigend, drie enorme verdiepingen vol met kleding en andere dingen voor moeder en kind.

Wel een ervaring hoor, om daar te shoppen. Je wordt helemaal in de watten gelegd, krijgt vruchtensap aangeboden, op het moment dat je een kledingstuk hebt uitgekozen schiet het personeel op je af om het je uit handen te nemen en bij het voor jou bestemde kleedhokje te hangen etc etc. ("Can I prepare a room for you"?) Voor de vergezellende mannen is er een zithoek ingericht met stapels kranten en tijdschriften plus computers met internetaansluiting. Kunnen we in Nederland nog wat van leren!