Voorbereidingen

Geschreven door: Judith

De tijd vliegt: het is alweer februari!
Mijn zwangerschap vordert ondertussen gestaag, ik zit alweer in de 26e week. Ik merk wel dat ik echt op een roze wolk zit, in die zin dat ik nauwelijks over andere dingen kan praten dan over baby's en zwangerschap; een van de redenen waarom het bloggen ook op een laag pitje staat op dit moment. Een soort van tunnelvisie zeg maar: bijna alles valt in het niet bij datgene wat ons in mei te wachten staat. Het is ook zo bijzonder wat er allemaal gebeurt!

Daarnaast blijft mijn groeiende buik een bron van verbazing. En niet alleen voor mij: constant hoor ik mensen vragen of ik wel zeker weet dat er maar één kindje in aantocht is. Mijn buik is ook echt wel aan de grote kant. Dat komt ook omdat ik niet zo lang ben. Hoe langer je bent, hoe meer ruimte de baby in de lengte heeft en bij mij is die ruimte dus vrij beperkt. Ik moet nog bijna vijftien weken, waar gaat dit eindigen?

Lichamelijk gaat het allemaal zijn gangetje, hoewel ik anderhalve week geleden wel even een schrikmoment had. Ik had opeens zo veel pijn in mijn buik, liezen en onderrug dat ik niet meer rechtop kon staan. Ook nadat ik een paar uur op bed had gelegen en een warme douche had genomen, ging het maar niet over. Toen ik naar het ziekenhuis belde om verslag te doen van mijn klachten, vonden ze dat ik maar even langs moest komen. Dat was nog gemakkelijker gezegd dan gedaan, want aangezien we geen auto hebben moest ik daar met de fiets zien te komen.

Na uitgebreid onderzoek bleek er gelukkig niets aan de hand te zijn. Waarschijnlijk maakte de baby een groeispurt door, waardoor de banden van mijn baarmoeder in een keer behoorlijk moesten oprekken. Wat het ook is geweest, het was in ieder geval geen prettige ervaring! Maar goed, alles is tot nu toe zo vlekkeloos verlopen dat het ook wel eens een keer minder soepeltjes mocht gaan...

Ondertussen zijn de voorbereidingen voor de komst van ons dochtertje in volle gang. Al met al moet er toch een hoop gedaan worden voordat je zo'n nieuw mensje met goed fatsoen in de wereld kunt ontvangen. Gelukkig duurt een zwangerschap negen maanden, want die tijd heb je ook echt wel nodig...

Vandaag arriveerde dan eindelijk de via internet bestelde kinderwagen. Een cadeau van mijn ouders, waarvoor nogmaals heel veel dank! Twee enorme dozen waaruit een overweldigende hoeveelheid onderdelen tevoorschijn kwam. Gelukkig wist Jaco er beter raad mee dan ik...

Verder is in het hoofdstukje regeldingen mijn zwangerschaps- en bevallingsverlof nu in kannen en kruiken; vandaag kreeg ik de bevestigingsbrief van mijn werk dat ik per 1 april met verlof mag. Dat is zes weken voor de uitgerekende datum. In principe mag je doorwerken tot vier weken voor die tijd, maar gezien mijn ziektegeschiedenis heb ik de bedrijfsarts moeten beloven dat ik zo vroeg mogelijk met verlof zou gaan. Ik vind het prima; het is nu af en toe al zwaar om mijn werk te kunnen volhouden. Hopelijk begint de lente vroeg dit jaar! Na de zes weken zwangerschapsverlof heb ik nog tien weken bevallingsverlof en als dat verstreken is, is het zomerreces van de Tweede Kamer al in volle gang. Ik hoef dus feitelijk tot begin september niet te werken!

Daarna neem ik één dag in de week ouderschapsverlof op. Het aanvragen daarvan heeft nog wel wat voeten in de aarde, want om 75% van mijn salaris uitbetaald te krijgen over de uren dat ik ouderschapsverlof opneem, moet ik onder andere aan de levensloopregeling van mijn werk gaan deelnemen en zorgtoeslag aanvragen. Daarnaast betaalt mijn werkgever ook nog een deel van de kosten van de kinderopvang, waarvoor ook allerlei papierwerk gedaan moet worden. Niet bepaald laagdrempelig dus allemaal... Maar goed, ik heb nog even de tijd om dat te regelen.