Geschreven door: Jaco
Mijn logdichtheid is flink gekelderd de laatste weken. Niet dat er niets gebeurt, ik zou eerder het tegenovergestelde willen stellen. Ik kom gewoon niet toe aan schrijven over zaken omdat er veel te veel zaken zijn die er spelen.
Maar door al die zaken is mijn routine danig in de war geschopt, terwijl dat nou net hetgene is waarin ik floreer: een ritme.
Mijn sterrenbeeld is Waterman, wat (in tegenstelling tot een hoofdteken of een beweeglijk teken) een vast teken is, net als Stieren, Leeuwen en Schorpioenen. Dit betekent dat ik uitstekend floreer in een gedefinieerde omgeving, en het lastig vind om omgevingen te definiƫren. Het makkelijkste leg ik het altijd uit door middel van muziek. Iedereen kent het ritme in de muziek. Op het ritme kun je dansen, en door het ritme kent de muziek een structuur waarbinnen gevarieerd kan worden. Hoofdtekens (Steenbok, Ram, Kreeft en Weegschaal) kunnen uitstekend ritmes verzinnen, veranderen, en van de ene maatsoort naar de andere springen. Vaste tekens zoals ik moet het ritme aangereikt worden, maar kunnen binnen dat ritme dan wel volledig uit hun dak gaan met variaties op dat thema. Beweeglijke tekens kunnen allebei, en zijn daarmee flexibel, maar hebben soms ook de neiging om het verkeerde moment uit te kiezen om hoofd- of vast te reageren.
Voor mij geldt dus dat ik de kat uit de boom moet kijken en mij tot die tijd wat verstoord en verstrooid gedraag. Terwijl als ik word geconfronteerd met een kat die al uit de boom is, ik mij daar prima en in no time in kan schikken. En aangezien Nummer Drie nog vrolijk in Judith's buik zit, moet ik mij zo goed mogelijk voorbereiden, en proberen zoveel mogelijk in een ritme te blijven. Dat kost veel energie, dus blijft er weinig ruimte over voor introspectie, en dus voor logjes.
Goed, om het even op een rijtje te krijgen wat ik de afgelopen weken allemaal heb gedaan, Nummer Drie's gewijs, een foto-overzicht: Voor het nieuwe bed heb ik uit resthout nog even een nachtkastje in elkaar gedraaid.
Van het zelfde resthout (de pallets waar we al acht jaar op sliepen) heb ik een nieuw deksel gemaakt om onze waterput mee af te dekken. Het oude deksel lag al jarenlang weg te rotten en was een doorn in mijn oog.
(oplettende lezertjes valt ook op dat er ook nog een bezoek aan de kapper tussendoor kon)De nieuwe kinderwagen moest natuurlijk alvast in elkaar (ook al staat hij nu vreselijk in de weg), taakjes die altijd voor mij zijn weggelegd.
De kozijnen voor en achter hadden nodig een verfbeurt nodig, en het leek mij verstandiger om dat klaar te hebben voordat Nummer Drie onze nachtrust komt verstoren.
Helaas bleek aan de voorkant van ons huis de vensterbank voor een deel te zijn weggerot, om nog maar te zwijgen van het hele kozijn in onze achtergevel. Beide klussen moesten worden uitbesteed, wat betekent dat we binnenkort een nieuwe achtergevel rijker zijn, en enkele duizenden euro's armer.
Vorige week zijn we op jacht geweest voor wat kleinere babyspullen, en kwamen dus thuis met deze stoere zwarte box met nijntje-mobile. Uiteraard was het mijn taak om de box in elkaar te zetten. Had ik al eens verteld dat de rechter- en linkerhanden in ons huishouden erg oneerlijk zijn verdeeld? Ik heb de twee rechter- en Judith de twee linkerhanden, dus dit soort dingen worden meestal door mij uitgevoerd.
Zoals ik vorige week al schreef heb ik mij ook nog een middagje beziggehouden met het herpositioneren van mijn stuiterbalcollectie en het testen van het badje van Nummer Drie op waterdichtheid. Als het badje niet helemaal vol zit lekt het overigens niet, gelukkig.
Dit weekend heb ik het wat rustiger aan gedaan, maar ik kon het niet laten om de lampen op te hangen die we vorige week bij Ikea hadden gekocht. De groene lamp achterin gaan we (ik) trouwens weer weghalen. Nog een paar aanpassingen en de kamer van Nummer Drie is klaar.
En ook de gordijnen die vrijdag eindelijk klaar waren kon ik niet laten om nog even op te hangen.
Het vervangen van de lamellen in onze slaapkamer zou nogal kostbaar worden, dus besloten we om ze in te korten, en geel te verven. Aangezien het anderhalve dag duurt om te drogen, is dit een proces dat al enkele weken gaande is. Eens in de zoveel dagen neem ik zeven lamellen mee naar onze schuur om ze daar geel te verven met een spuitbus. Wordt vervolgd dus.
Gelukkig heb ik tussendoor ook nog af en toe de tijd om mooie foto's te maken.
9 maart 2008
(A)Ritme
op
22:02
Labels: papa, zwangerschap
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten