Rust!

Geschreven door: Judith

Mijn favoriete plek in huis sinds het ingaan van mijn zwangerschapsverlof:

De afgelopen vier dagen heb ik buitenproportioneel veel tijd doorgebracht op de bank (en in bed). Kennelijk hebben de laatste werkweken toch meer van me gevergd dan ik in de gaten had, want ik heb echt veel rust nodig. Het lijkt wel alsof er een knop is omgegaan: ik hoef niets meer te doen, dus ik kan het er nu echt van nemen...

Elke vorm van inspanning (bijvoorbeeld een wandelingetje naar de supermarkt, 250 meter verderop), wordt ook direct afgestraft met harde buiken of zelfs buikkrampen. Hopelijk trekt het weer bij, want zoals mijn moeder gisteren aan de telefoon al zei, kan het toch niet de bedoeling zijn dat ik de komende zes weken op de bank doorbreng. Al was het alleen maar omdat ik dan helemaal zou dichtgroeien! De laatste tijd heb ik mijn kop een beetje in het zand gestoken over mijn gewichtstoename, maar toen ik gisteren op aandringen van een nieuwsgierige Jaco weer eens op de weegschaal stapte, gaf die een alarmerende +23 kg aan. Maar goed, ik heb me er eigenlijk bij neergelegd en eet er geen hap minder om. Ik ga er maar van uit dat mijn lichaam aangeeft wat het nodig heeft.

Mijn buik zit me nu ook danig in de weg: ik kan niet meer uit de kraan drinken en het wordt ook behoorlijk lastig om mijn schoenen aan te trekken en mijn veters te strikken! Mijn laarzen met hakken heb ik afgelopen woensdag na mijn laatste werkdag in een hoek gesmeten. Tot aan de bevalling zal ik op platte schoenen blijven lopen. Voor zover ik daar nog in pas! Waarom vertelt niemand je van tevoren dat je voeten door een zwangerschap een halve tot een hele maat groter worden? Ben benieuwd of dat na de bevalling weer bijtrekt, anders heb ik in mei een goed excuus om me te buiten te gaan aan nieuwe schoenen...